içerik yükleniyor...Yüklenme süresi bağlantı hızınıza bağlıdır!

Hayat kısa (II) - 3 Kasım 2019

 ‘Hayat kısa’ demiştim, kalp kırmak, can yakmak, hor davranmak için, sevdiğimizi söylemeyi ertelemek için, evet çok kısa. Bir kalbi kırdıktan sonra telafi etmek için zamanımız kalmayabilir.  Öyle ki gözümüzü kapattıktan sonra açacak vaktimiz dahi olmayabilir. Bir nefes daha fazla alma garantimiz bile yok iken nedir bu bitmek tükenmek bilmeyen dünya sevdası? Bencilliklerimiz, tatmin olmak bilmeyen egolarımız, mal mülk kavgamız nedir? Kardeşi kardeşe kırdıran paylaşamadığımız nedir?

Oysaki her fani gibi gelip geçeceğiz bu dünyadan. Sahip olduğun villalar, son model arabalar, ucu bucağı olmayan araziler, hiç biri öldükten sonra işine yaramayacak. Paranla satın alamayacaksın cenneti. Yaptığın iyilikler, kazandığın kalpler karşına çıkacak mahşerde. Bir göz odayı paylaşıp büyüyebilmişken ne oldu da miras kalan bir parça malı paylaşamaz olduk. Hiç sonu gelmeyecekmiş gibi yaşadığımız bu hayatta bir kere durup düşündük mü neden varız niçin yaşıyoruz?

Bir de hayatta ertelediklerimiz var. Sonralara hapsettiğimiz sözlerimiz, daha fazla kazanmak için çabalarken şimdi sırası değillerimiz…  Nasıl olsa bir telefon kadar uzağımda deyip ansızın kaybettiklerimiz. Hâlbuki işten fırsat bulsak arayacaktık öyle değil mi? Sevdiğimizi söyleyecektik mesela, belki de son kez sesini duyacaktık. Ya da daha fazlasını kazanmak uğruna tükettiğimiz zamandan biraz ayırabilseydik çocuğumuza, anne- baba şefkatine ihtiyaç duyarken yanında olacak, beraber oyunlar oynayacak bir daha geri gelmeyecek çocukluğunda bir hatıra bırakacaktık.

Daha iyi bir hayat için gençliğimizi tükettik. Mevki, şan, şöhret, para, mal, mülk ve ihtiraslarımız uğruna insanlığımızı kaybettik. Dönmüyor yitip giden, geri gelmiyor kaybolan gençlik. Hani bir söz vardır “Son pişmanlık fayda etmez” işte bu yüzden hayatta her şeyi yerinde ve zamanında yaşamalıyız. Ertelememeliyiz hayatı, anın tadını çıkarmalı sonralara bırakmamalıyız mutluluğu. Burada sözü CAN YÜCEL’e bırakıyorum çokta güzel anlatmış söylemek istediklerimi…

Bir yolun varsa gidilecek sona bırakma.

Bir sözün varsa dilden yüreğe, hiç susma…

Görmen gerekiyorsa birini, git yanına.

Okşaman gereken bir yürek varsa esirgeme elini.

Hayat çok zalim.

An gelir, elini, gözünü, yolunu, yüreğini alır senden.

O zaman istesen de

Dokunamaz, göremez, gidemez, söyleyemez olursun…

                                                                                        CAN YÜCEL

Bu yazı 1922 defa okunmuştur.
YAZARIN DİĞER YAZILARI
FACEBOOK YORUM
Yorum